Op een avond belde Karen mij op. Ze ging trouwen en wou me meteen vastleggen als huwelijksfotograaf.
Ze was fan van mijn beelden en wist: jij wordt onze fotograaf.
Haar enthousiasme aan de telefoon werkte aanstekelijk, en nog voor we ophingen voelde ik dat dit een heel fijne samenwerking zou worden.
Verlovingsreportage
We planden ook een verlovingsreportage, een moment om elkaar al beter te leren kennen. En net daarom was het zo bijzonder dat ze, ondanks die eerdere shoot, tijdens hun huwelijk toch het meest uitkeken naar de koppelshoot. Niet uit spanning, maar uit goesting. Als een bevestiging van hoe leuk het samen al geweest was.
Wat ze toen nog niet wisten: die koppelshoot zou ook voor míj eentje worden die ik nooit vergeet.
Winterhuwelijk, maar dan echt winters.
Tijdens winterse zaterdagochtenden, terwijl ik onze dochter haar ontbijt gaf en het buiten nog schemerde, had ik vaak dezelfde gedachte: ooit wil ik een koppel dat in de winter vroeg in de ochtend wil shooten. Niet omdat het moet, maar omdat het licht dan zo ongelofelijk mooi is. Zacht, stil, bijna breekbaar.
Karen en Pieter-Jan volgden me daarin zonder twijfel.
Op 11 januari, nog voor de dag goed en wel begonnen was, spraken we af voor de koppelshoot. We vertrokken in het donker, om aan te komen net wanneer de zon opkwam.
Om 8 uur ’s morgens startten we, vergezeld door dat prachtige winterse ochtendlicht waar ik zo hard op hoopte.
Wit. Stil. Perfect.
Tijdens ons gesprek vooraf had Karen het over haar droom: een wit winterhuwelijk, mét sneeuw. Eentje zoals je ze ziet op foto’s, maar zelden echt meemaakt.
Little did she know dat haar droom werkelijkheid zou worden.
De sneeuw van de maandag voordien was blijven liggen. De kou was ijzig. En toch voelde alles zacht en warm.
Flashback naar de kinderen-en studietijd
Karen had als dierenarts stage gelopen in het buitenland, met een focus op schapen — hoe mooi was het dan dat er tijdens onze shoot ook schaapjes op de achtergrond stonden.
En Pieter-Jan, met zijn liefde voor tractoren: ook die dook vanzelf op. Geen toeval, maar van die kleine dingen die maken dat alles klopt.
De locatie zelf kwam via iemand die ze kenden. Een fijne reminder dat je niet altijd op zoek moet naar de meest unieke plekken.
Soms loont het om gewoon eens rond te polsen bij mensen in je omgeving — schoonheid zit vaak dichterbij dan je denkt.
Na vertrek stopten we nog even aan een landweggetje, puur omdat het licht daar zó mooi viel. Toeval wilde dat ook deze plek herinneringen opriep aan Pieter-Jan zijn jeugd. Opnieuw zo’n moment waarop alles samenvalt, zonder dat je het kan plannen.
Van de kerk naar de ...kerk
Na de koppelshoot volgde het kerkelijk huwelijk, waarna we doorreden naar Het Sacrament voor het feest. Wie deze locatie kent weet dat dit een uniek pareltje is.
Ondanks de koude temperaturen was het een ontzettend gezellig en warm samenzijn. Ze hadden alles mee: een zonovergoten winterdag, ijzige kou, sneeuw die bleef liggen voor de beelden — en vooral veel liefde. Die koude werd goedgemaakt door alle warmte die je voelde éénmaal je de zaal binnenkwam.
Op het einde van 2025 deed ik iets nieuws: ik verraste al mijn koppels met een kerstreportage in mijn tuin. Karen en Pieter-Jan kwamen langs, en brachten blij nieuws mee.
Wat een koppelbeeld moest worden, werd een eerste beeld met drie.
Zo’n momenten… daar doe je het voor.
Vendors 🤍
Catering: Taverlani
DJ: Jonah van Het Sacrament
Kleed Karen: Robel Roeselare
Kostuum Pieter-Jan: Van Weynsberghe Kuurne
Bloemen: Deroos bloemmagie
Kapsel: BQT
Make-up: Makeupbylena (Laurena Benfante)
